De Kamerikse Nessen
Een bezoekje aan het mooie Woerden, dat ruim 650 jaar stadsrechten heeft is op zich al de moeite al waard, maar de natuur in de directe omgeving van WVS de Greft voegt beslist nog iets toe. De nabijgelegen natuurgebieden zijn een kraamkamer voor veel bijzondere vogels, vlinders, libellen en er groeien ook zeldzame planten.
In het jaar 1000, was Nederland een groot veenmoeras. Ook in de omgeving van de jachthaven was het een natte wildernis. Vanaf de 10 – 13e eeuw is men gaan ontginnen, het land werd begaanbaar, er werden sloten en kanalen gegraven voor de afwatering.
Er was hier een natuurlijke waterloop, de Meije. Een kronkelend veenriviertje.
Bij Woerden mondde de Meije uit in de Oude Rijn, ten westen bij Zwammerdam ook in de Rijn en ten noorden in de Kromme Mijdrecht.
De Kamerikse wetering werd in 1131 gegraven voor de afwatering tijdens de ontginning, dit was toen de vaarroute van Woerden naar Amsterdam.
In 1366 is de Middenwetering gegraven, deze loopt bijna kaarsrecht en midden door de polder.
Dit was de nieuwe vaarroute richting het noorden (Amsterdam). Deze Middenwetering werd ook wel De Greft genoemd, dit betekent: gegraven water.
Het riviertje de Meije kronkelde nog steeds door het polderlandschap.
Woerden kreeg in 1372 stadsrechten en de handel bloeide toen op, er ging steeds meer vracht over het water naar de steden ten noorden. Er moest een bredere waterweg komen, maar dit liet nog ruim honderd jaar op zich wachten.
In 1494 was het eindelijk zover, via de loop van de Meije werd de huidige Greft c.q. Grecht gegraven. Enkele bochten van de Meije werden afgesneden, deze geïsoleerde stukken land zijn tegenwoordig de huidige Kamerikse Nessen (nu boezemland en natuurgebied). Hierover later meer. Vlak naast de haven staan enkele gerenoveerde huisjes uit de 19e eeuw, van een oud buurtschap 'De Hoogeboom'. Hier waren vroeger een bakkerij en een herberg.
Aan het einde van de 19e eeuw is een aantal molens vervangen door stoomgemalen, vandaag de dag zijn deze elektrisch. Aan de Kamerikse wetering vindt u het gemaal “Teylingen” uit 1871. Langs De Grecht gemaal Mijzijde uit 1879 en gemaal Nespad daterend van 1873. De oude graanmolen de “Lorredraaier” is helaas gesloopt, de voormalige molenaarswoning staat er nog.
Tijdens uw vaartocht is het volop genieten, achter elke bocht ligt weer een nieuwe verrassing.
De polders liggen lager en zakken nog steeds. Hier wandelen is ook zeker de moeite waard, genieten van de flora en fauna en de mooie vergezichten.
Moeraskartelblad
Wilde flora
Puperreiger
Hoog in de boom
Veenpluis
Oogt als katoen
Glazenmaker
Het groene vrouwtje
Vlinders, maar ook libellen, beginnen in Nederland steeds meer een bedreigde diersoort te worden. Dat wijst de jaarlijkse vlindertelling uit die door de Vlinderstichting georganiseerd wordt.
Hoe dat komt? De meeste vlinders kunnen niet ver vliegen. Een grote weg of een kanaal kan al een hindernis vormen en de barrières voor vlinders worden steeds groter door de aanleg van industrieterreinen en andere bebouwing.
Vlinders hebben aaneengesloten natuurgebieden nodig. Wanneer een vlindersoort ergens verdwijnt is de kans groot dat deze daar nooit meer terugkomt.
Linkje naar de vlinderkaart van de Vlinderstichting
Als u met uw boot vanaf de Woerdense Verlaat de Grecht op vaart, is het eerst een uur genieten om dan bij ons de haven binnen te varen. Enkele overnachtingen zijn zeker de moeite waard. Vanaf de boot of steiger is het uitzicht nog steeds mooi. Ruim zicht op de open polder met ooievaars, zilverreigers en soms klinkt het miauwende geluid van een buizerd. Onze haven is een mooie basis om de omgeving te verkennen. Denk aan de fraaie Nieuwkoopse Plassen. De Groene Hart Route, via het pittoreske Oudewater is heel bijzonder, en ook de 114 kilometer lange Staande Mastroute kan vanuit onze haven gevaren worden.
In de droge zomer van 2022 hebben de kades langs de Grecht weliswaar enkele scheurtjes vertoond, maar risico op een dijkdoorbraak is er - dankzij vele inspecties - door boeren en het Hoogheemraadschap Der Stichtse Rijnlanden niet geweest. ,,Door de aanhoudende droogte en hitte was de bovenste kleilaag van de dijk zodanig uitgedroogd dat er enkele scheuren in zijn gevallen. Bij regen zouden de scheuren zich vullen met water. Vervolgens zou de dijk instabiel worden en kunnen gaan schuiven'', aldus een woordvoerder van het Hoogheemraadschap Der Stichtse Rijnlanden dat in juli en augustus bijzonder alert was.
Dwarsscheuren (van boven naar beneden) leveren het meeste risico op. Daarom worden die eerst aangepakt.
Het schap liet de dijk maaien om de schade goed te kunnen zien. Daarna werd het dijklichaam natgemaakt, omdat in natte klei beter gewerkt kan worden. De scheuren werden opgevuld met nieuwe klei en aangestampt. Tijdens het werk aan de dwarsscheuren werden eventuele andere scheuren meteen gerepareerd. (Foto: Algemeen Dagblad).
